yolda belirir
"Zaten nedense hep bir şehirden bir şehre yolcu olduğumu, İşte eflatun kakalı çocuklar olduğunu Kütahya'da Ankara'da dokunak Yozgat'ta becerik olduğunu Van'da güreşçi develer gibi süslediklerini kamyonları İstanbul'da minarelerin lirik olduğunu köprülerinse dialektik Acemi bir bulut bozuyor bütün görüntüyü eski bir şarkı gibi"
İnsanın aklında ne varsa, aslında yolda dirilir. Yolculuk, kendim ve etrafım hakkında düşünmek için geniş vakitler veriyor bana. İnsanlar görüyorum yollarda, herkes başka türlü bir niyet ile çıkmış ama tek bir an için olsun tüm beklentiler ortak. Yolda olmak iyi şeyler öğretiyor insana, mesela ; halihazırda yaşıyorken çok fazla dert etmemek lazım şeyleri. Herşey gelip geçer, istasyonlar geçer, havaalanları ışıkhızında, metro istasyonları ve daha nicesi. Madem ki yoldasınız varmaya çalıştığınız yer olmalı akılda bir tek. Ev de olabilir burası, evden çok uzakta kimsenin adını bile bilmediği tuhaf bir kasaba da. Maksat yolculuğun bizzat kendisi, bunu da akılda diri tutmak lazım...