İyi bir şey yaptım buraya gelmekle, onu bugün ilk kez hissettim, elbet zamana ve birazcık dil öğrenmeye ihtiyacım var ama iyi bir şey yapmışım, bu apaçık. İnsanın akşamları, az buçuk çakırkeyif iken penceresinden bakıp memnun olabilmesi iyi bir şey. Zor yanlarını, yalnızlığı, iki kelam etmekte yaşanan güçlükleri yavaş yavaş atlatacağım, sonra bu vakitleri anımsayıp güleceğim, bunlar aşikar.

Misal saat 2 gibi oturduğum bir restoranda yemek yiyememeye alışacağım -keyifli gibi görünen yerler sadece öğlen 2'ye dek yemek veriyorlar buralarda. Misal üçte gitseniz, halen açıksa mekan sadece kahve, çay, bira ta ki akşam 7 olana dek- , bunu anlayıncaya dek bir dünya el kol hareketi yapmaya, akşamları saat 9-10 civarı yemek yemeye ve rahat olmaya alışacağım. En önemlisi rahat olmaya alışacağım, şu ahir ömrümde hep kendime çok gördüğüm bir şey idi rahatlık; şimdiye dek hep bir sonraki safhaya ilişkin endişeler üzerine kuruyordum hayatı, oysa şimdi daha iyi bir aday olan şimdi var.