Başka bir şehrin başka yağmurlarında ıslanarak eve dönmenin işleri değiştireceğini ummak ne kadar naif. Yağmur aynı yağmur, insan aynı insan. İkisi de eninde sonunda aynı şeyleri yapacak. Yağmur ıslatacak, insan çalışacak. Tek fark, belki insan yaptığı işten biraz daha fazla keyif alacak yağmura nazaran. Muhtemelen az biraz daha huzurlu hissedecek, ama topla çıkart durumları aynısından hallice.

Adresler değişir yer yer, sakin olmak lazım. Arada değişimden medet ummak, olmayacak dualara amin demek iyidir. Kim ne derse desin, değişim gerekli; insanın dimağını dirileştiriyor. Ama unutulmaması elzem olan şey; ister caferağa mahallesi dalga sokakta otur, ister rue marc sangnier'de, yağmur hep aynı yağıyor.

Madem ki hal bu, üstelik yağmur da yeniden yağmaya başlamış; demek ki önce anımsamaya, sonra unutmaya başlamak lazım taze bir sabahın yüzü suyu hürmetine...