Herşeyin lüzumundan fazla büyük olduğu bir şehir burası. Caddeler, binalar. Sonradan görmelik iliklerine işlemiş şehrin. Ama insanlar güleryüzlü. Yapay da olsa bir samimiyet havası seziliyor. Aslında ihtiyacım var buna. Onca geniş binalar, caddeler insana aslında ne denli yalnız olduğunu anımsatmak dışında bir işe yaramıyor. Uzun bir mektup yazmak istiyorum. Anlatacaklarım o kadar çok ki.